Kaplica Klasztoru Zgromadzenia Si贸str Mi艂osierdzia 艣w. Wincentego a Paulo w Bys艂awku

Kaplica Klasztoru Zgromadzenia Si贸str Mi艂osierdzia 艣w. Wincentego a Paulo w Bys艂awku

Opis

Msze 艣wi臋te odbywaj膮 si臋 w ko艣ciele 艣w.Wawrzy艅ca:

Dni powszednie:
8:30 lub 18:00 (w ko艣ciele klasztornym w Bys艂awku)

Niedziela i Uroczysto艣ci:
9:00  (w ko艣ciele klasztornym)

艢wi臋ta zniesione:
8:30 lub 18:00 (w ko艣ciele klasztornym)

Miejscem pe艂ni膮cym funkcje klasztoru by艂 dw贸r szlachecki, kt贸ry zosta艂 przebudowany i przystosowany dla potrzeb zakonnych. Przebudowa prowadzona by艂a w latach 1602-1610. Po przebudowie ko艣ci贸艂 i klasztor tworzy艂y jeden budynek na rzucie wyd艂u偶onego prostok膮ta. W cz臋艣ci p贸艂nocnej wzniesiono pi臋trowy budynek klasztorny, a w cz臋艣ci po艂udniowej r贸wnej z nim wysoko艣ci ko艣ci贸艂. Na zewn膮trz oba obiekty nie by艂y wyodr臋bnione, brak by艂o widocznych podzia艂贸w, ca艂o艣膰 nakrywa艂 wsp贸lny dwuspadowy dach. Ko艣ci贸艂 liczy艂 dwadzie艣cia metr贸w d艂ugo艣ci, natomiast jego szeroko艣膰 wynosi艂a ponad dwana艣cie i p贸艂 metra. Przebudowa dworu na ko艣ci贸艂, polega艂a na tym, i偶 z du偶ego pokoju na parterze, urz膮dzono ko艣ci贸艂 dla ludzi 艣wieckich. Na pi臋trze natomiast skonstruowano ch贸r, gdzie na nabo偶e艅stwa zbiera艂y si臋 zakonnice. Dach ko艣cio艂a zwie艅czono wie偶yczk膮 na dzwony i zegar. Pod posadzk膮 ko艣cio艂a mie艣ci艂y si臋 dwie piwnice. Jedna by艂a przeznaczona na krypt臋 dla zmar艂ych si贸str, a druga na schowek, w kt贸rym trzymano rzeczy potrzebne w ko艣ciele. Obok ko艣cio艂a wybudowano kaplic臋, w kt贸rej mie艣ci艂 si臋 o艂tarz 艣w. Walentego. W tym miejscu zbiera艂y si臋 na modlitwy dziewcz臋ta, ucz膮ce si臋 w przyklasztornej szkole. W latach 1609-1610 dobudowano zakrysti臋 oraz krucht臋, 艂膮cz膮c zabudowania z ko艣cio艂em wsp贸lnym dachem pokrytym dach贸wk膮. Dalszych przebud贸w w klasztorze dokona艂a prawdopodobnie na pocz膮tku XVIII.
Zaraz po adoptowaniu dworku dla potrzeb klasztornych sprowadzano jego wyposa偶enie. Nie dokonano tego jednorazowo, lecz, jak mo偶na s膮dzi膰 po zachowanych ruchomo艣ciach, dzia艂o si臋 to przez szereg dziesi臋cioleci. W drugiej 膰wierci XVII powsta艂 wczesnobarokowy o艂tarz g艂贸wny z wizerunkiem Ukrzy偶owania Jezusa. Z tego te偶 czasu pochodzi obraz "Pok艂on trzech kr贸li", a nieco p贸藕niejszego barokowy krucyfiks. W drugiej po艂owie XVIII dokonano uzupe艂nie艅 w wystroju 艣wi膮tyni. Pojawi艂y si臋 barokowe konfesjona艂y i 艂awy, rokokowe o艂tarze, obraz po艣wi臋cony b艂ogos艂awionemu Wincentemu Kad艂ukowi z 1773. Wed艂ug protoko艂u wizytacyjnego z 1820 ko艣ci贸艂 pod wezwaniem 艣w. Wawrzy艅ca w Bys艂awku posiada艂 dwana艣cie odpust贸w. Klasztor i ko艣ci贸艂 by艂y budowl膮 ca艂kowicie murowan膮, pokryt膮 dach贸wk膮 i wyko艅czon膮 wie偶膮. 艢wi膮tynia mia艂a cztery o艂tarze:
- Ukrzy偶owanego Pana Jezusa - o艂tarz g艂贸wny, ca艂y poz艂acany, z figur膮 pana Jezusa na krzy偶u,
- 艢w. Wawrzy艅ca - po lewej stronie ko艣cio艂a, pod lo偶膮, przy zakrystii, - Matki Boskiej - w kaplicy, na nim figura Matki Boskiej Pocieszenia, wykonana z drewna,
- 艢w. Benedykta - przy kaplicy, pod lo偶膮 w ganku.
W klasztorku mie艣ci艂o si臋 dwana艣cie cel, gdzie, zgodnie z przyj臋t膮 norm膮, mog艂y zamieszkiwa膰 po dwie zakonnice, lecz nigdy nie mieszka艂o ich tam wi臋cej ni偶 dwadzie艣cia cztery.
 

Adres:
Bys艂awek
89-510 Bys艂aw

Lokalizacja

Leaflet | Map data 漏 OpenStreetMap contributors

Nawiguj